Gehoord in Muziekcentrum Frits Philips te Eindhoven op 21 maart 2004.

Door R. van Peer, Eindhovens Dagblad

Geen mooiere begroeting van de lente dan Carl Orffs Carmina Burana, moet het Kempenkoor hebben gedacht hebben. Bijgestaan door ensembles uit de omgeving, twee pianisten en drie solozangers bracht het koor deze lofzang aan de geneugten van het leven op de avond van de eerste lentedag.
Het was een hele kluif waar ze zich aan gezet hadden, maar onder de onvervaarde leiding van Cees Wouters werd de uitvoering in het Eindhovense Muziekcentrum al even onstuimig als het weer.
Hoewel de eerste helft van het concert een zware wissel getrokken moet hebben op de blazers was daar in de Carmina weinig van te merken. Cees Wouters zette iedereen aan tot een gloedvolle uitvoering. Het koor wist de gedurfde, wervelende tempi die hij verlangde zonder mankeren te volgen. Er ware een paar uitglijers, zoals de hoge accoorden in Floret silva nobilis die de sopranen boven hun macht gingen, en een instrumentale dans waar de houtblazers aan het rommelen sloegen. Daar stond tegenover dat Wouters de kleuring van de instrumenten prachtig tot zijn recht liet komen. En het mannenkoor bracht het lastige a cappella gezongen Si puer cum puellula met bewonderenswaardige bravoure.
Bariton Bruno Balmelli bleek een echte mannetjesputter, al even verzot op de verlokkingen van de liefde als op het zondige vermaak dat in de kroeg te halen valt. De quasi-onschuldige liederen vol verlangen van de sopraan zijn bedoeld als tegenwicht. Met haar walmende vibrato had Elena Brilova echter niet de benodigde breekbaarheid. Haar "moment supreme", de engelachtige hoge noot in Dulcissima, ging zelfs volledig de mist in. Het Souvenir Jeugdkoor uit Tilburg, daarentegen, was een uitstekende keuze, gedisciplineerd, alert en helder in hun aandeel. Al waren er dan wat minpunten in het concert, deze warmbloedige verwelkoming van de lente kreeg terecht enthousiase bijval.